Kiedy w styczniu lato, w lutym zimno za to – staropolskie przysłowie oddaje to, co wiemy z wieloletnich obserwacji: trzeba być gotowym na lutowe kaprysy aury. W tym teoretycznie najchłodniejszym, a zarazem najkrótszym miesiącu roku w Małopolsce przybędzie dnia ponad półtorej godziny. Słońce, choć jeszcze nadal przebywa głównie na południowej półkuli nieba, mimo wszystko systematycznie pnie się po ekliptyce coraz wyżej i wyżej, przez co dzień znacząco się wydłuża.

Z końcem stycznia na niebie możemy dostrzec większość dużych obiektów Układu Słonecznego. Nie tylko tej jednej nocy!

Nasza Ziemia 4 stycznia po południu w swym rocznym ruchu po orbicie była najbliżej naszej gwiazdy, czyli w peryhelium, w odległości niewiele ponad 147 mln km od Słońca. To dla nas, mieszkańców północnej półkuli, pocieszający fakt, ponieważ od teraz coraz szybciej dzień będzie się wydłużał. W styczniu w Małopolsce dnia przybędzie już 67 minut.

Z nadzieją już niedługo kolejny raz powitamy Nowy Rok, w którym będziemy mogli obserwować nieboskłon niezależnie od wydarzeń na Ziemi. Czekają nas w tym roku zjawiska okresowe i niespodziewane. Tych drugich, zwykle najciekawszych, wywołujących wiele emocji, często nie potrafimy – na szczęście – wcześniej precyzyjnie przewidzieć.