Ogólna teoria względności Einsteina przewiduje istnienie fal grawitacyjnych od ponad stu lat. Ich nieliniowy charakter stanowi jednak problem dla teoretyków aż do dziś. Jednym z interesujących teoretycznych zagadnień w teorii grawitacji jest pytanie, jak obecność fal grawitacyjnych wpływa na kształt samej czasoprzestrzeni.

W europejskim czasopiśmie Astronomy & Astrophysics został właśnie opublikowany artykuł opisujący największy i najbardziej szczegółowy radiowy przegląd nieba. W gronie badaczy (m.in. z Holandii, Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii, Włoch, Szwecji, Irlandii, Łotwy czy Bułgarii) zaangażowanych w ten wyjątkowy na skalę światową projekt są również astronomowie z Polski!

Ku pamięci profesora Konrada Rudnickiego w 100. rocznicę jego urodzin, Kraków, 2-3 lipca 2026

Kometa 288P, która nosi również oznaczenie 2006 VW139, typowe dla planetoid, należy do nieco dziwnej kategorii małych ciał Układu Słonecznego, plasującej się pomiędzy kometami a planetoidami. Obiekty należące do tej grupy nazywane są kometami pasa głównego lub aktywnymi planetoidami, stąd ich często podwójne oznaczenie. Podobnie jak jej sygnatura, obiekt ten jest również podwójny i składa się z pary ciał krążących wokół siebie. Ponadto oba fragmenty rotują.

Czy czeka nas astronomiczny hit 2026 roku?

Międzynarodowa współpraca LIGO-Virgo-KAGRA z końcem listopada ogłosiła zakończenie czwartej kampanii obserwacyjnej (O4) sieci detektorów fal grawitacyjnych. Rozpoczęta w maju 2023 roku kampania O4 kończy się po ponad dwuletnim okresie skoordynowanych obserwacji, podczas których równolegle prowadzono wstępną analizę danych.

Dwa ciekawe przypadki fuzji czarnych dziur wykryte w odstępie zaledwie miesiąca pod koniec 2024 roku pozwalają lepiej zrozumieć naturę oraz przebieg tych najbardziej gwałtownych kosmicznych kolizji. Niektóre cechy zaobserwowanych zderzeń sugerują istnienie czarnych dziur „drugiej generacji” – obiektów powstałych w wyniku jeszcze wcześniejszych połączeń. Mogły one formować się w niezwykle gęstych kosmicznych środowiskach, takich jak gromady gwiazd, gdzie czarne dziury częściej wchodzą ze sobą w interakcje, zderzają się i łączą.