Wybuchy radiowe typu II są zwykle obserwowane na częstotliwościach poniżej 400 MHz i charakteryzują się powoli dryfującymi wąskimi pasmami podstawowymi lub (oraz czasami również) harmonicznymi. Zdarzenia o częstotliwościach początkowych wyższych niż 400 MHz są odnotowywane rzadko (Pohjolainen et al. 2008). Tego typu wybuchy mogą być wynikiem oddziaływania koronalnych wyrzutów masy z otaczającymi je, gęstymi strukturami obecnymi w słonecznej koronie, takimi jak streamery, pętle lub inne struktury położone w dolnej części korony.

W piątek 7 listopada dotarła do nas smutna wiadomość o odejściu Grzegorza Sęka – nauczyciela, edukatora, astronoma związanego również z naszym obserwatorium.

W sierpniu 2025 roku konsorcjum LIGO-Virgo-KAGRA opublikowało dane zebrane przez detektory interferometryczne podczas pierwszej części czwartej kampanii obserwacyjnej (O4a), która trwała od maja 2023 do stycznia 2024 r. W danych odkryto 128 nowych, potwierdzonych sygnałów fal grawitacyjnych pochodzących z łączących się czarnych dziur i gwiazd neutronowych. Wraz z publikacją ukazała się wersja 4.0 katalogu Gravitational Wave Transient Catalog (GWTC-4.0), zawierającego listę potencjalnych sygnałów i ich zmierzonych właściwości.

Tydzień temu, podczas współorganizowanej przez OAUJ konferencji "II EU Workshop on Water Cherenkov Experiments for Precision Physics", Uniwersytet Jagielloński gościł japońskiego fizyka Takaaki Kajitę, który wraz z Kanadyjczykiem Arthurem B. McDonaldem odebrał w 2015 roku Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie oscylacji neutrin. "To odkrycie zmieniło nasze rozumienie najgłębszych tajników materii i może się okazać kluczowe dla naszego pojmowania Wszechświata" - uzasadnił wówczas swoją decyzję Komitet Noblowski.

W poniedziałek 15 września w Obserwatorium Astronomicznym UMK w Piwnicach prof. dr hab. Wojciech Macyk - Prorektor ds. nauki Uniwersytetu Jagiellońskiego podpisał umowę o powołaniu Polskiego Konsorcjum projektu SKA Observatory.

Pozagalaktyczne dżety, które są jednym z najpotężniejszych zjawisk astrofizycznych, to skolimowane strumienie gazu wyrzucanego z dużymi prędkościami z obiektów astronomicznych, w szczególności z aktywnych jąder galaktyk (Active Galactic Nucleus, AGN). Mogą tworzyć olbrzymie obłoki materii jasne w zakresie fal radiowych, rozciągające się daleko poza granice swoich macierzystych galaktyk. Jeśli rozmiar takich źródeł przekracza 0,7 megaparseków, nazywamy je gigantycznymi radiogalaktykami (Giant Radio Galaxy, GRG). Prezentujemy nietypowy obiekt tego typu – radioźródło J1350-1634 z widocznymi dwiema parami lobów i centralną galaktyką LEDA 896325 – największą znaną dotąd GRG ze spiralną galaktyką centralną.

W ostatni piątek września zapraszamy do naszego Obserwatorium!

W dniach 23–25 października 2025 r. na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie odbędzie się Planetary Science Conference 2025 – międzynarodowa konferencja naukowa poświęcona planetologii i eksploracji Kosmosu. Wydarzenie będzie miało formułę hybrydową, a udział w nim jest bezpłatny, wymaga jednak wcześniejszej rejestracji.