Kometa 288P, która nosi również oznaczenie 2006 VW139, typowe dla planetoid, należy do nieco dziwnej kategorii małych ciał Układu Słonecznego, plasującej się pomiędzy kometami a planetoidami. Obiekty należące do tej grupy nazywane są kometami pasa głównego lub aktywnymi planetoidami, stąd ich często podwójne oznaczenie. Podobnie jak jej sygnatura, obiekt ten jest również podwójny i składa się z pary ciał krążących wokół siebie. Ponadto oba fragmenty rotują.

Czy czeka nas astronomiczny hit 2026 roku?

Międzynarodowa współpraca LIGO-Virgo-KAGRA z końcem listopada ogłosiła zakończenie czwartej kampanii obserwacyjnej (O4) sieci detektorów fal grawitacyjnych. Rozpoczęta w maju 2023 roku kampania O4 kończy się po ponad dwuletnim okresie skoordynowanych obserwacji, podczas których równolegle prowadzono wstępną analizę danych.

Dwa ciekawe przypadki fuzji czarnych dziur wykryte w odstępie zaledwie miesiąca pod koniec 2024 roku pozwalają lepiej zrozumieć naturę oraz przebieg tych najbardziej gwałtownych kosmicznych kolizji. Niektóre cechy zaobserwowanych zderzeń sugerują istnienie czarnych dziur „drugiej generacji” – obiektów powstałych w wyniku jeszcze wcześniejszych połączeń. Mogły one formować się w niezwykle gęstych kosmicznych środowiskach, takich jak gromady gwiazd, gdzie czarne dziury częściej wchodzą ze sobą w interakcje, zderzają się i łączą.

Wybuchy radiowe typu II są zwykle obserwowane na częstotliwościach poniżej 400 MHz i charakteryzują się powoli dryfującymi wąskimi pasmami podstawowymi lub (oraz czasami również) harmonicznymi. Zdarzenia o częstotliwościach początkowych wyższych niż 400 MHz są odnotowywane rzadko (Pohjolainen et al. 2008). Tego typu wybuchy mogą być wynikiem oddziaływania koronalnych wyrzutów masy z otaczającymi je, gęstymi strukturami obecnymi w słonecznej koronie, takimi jak streamery, pętle lub inne struktury położone w dolnej części korony.

W piątek 7 listopada dotarła do nas smutna wiadomość o odejściu Grzegorza Sęka – nauczyciela, edukatora, astronoma związanego również z naszym obserwatorium.

W sierpniu 2025 roku konsorcjum LIGO-Virgo-KAGRA opublikowało dane zebrane przez detektory interferometryczne podczas pierwszej części czwartej kampanii obserwacyjnej (O4a), która trwała od maja 2023 do stycznia 2024 r. W danych odkryto 128 nowych, potwierdzonych sygnałów fal grawitacyjnych pochodzących z łączących się czarnych dziur i gwiazd neutronowych. Wraz z publikacją ukazała się wersja 4.0 katalogu Gravitational Wave Transient Catalog (GWTC-4.0), zawierającego listę potencjalnych sygnałów i ich zmierzonych właściwości.

Tydzień temu, podczas współorganizowanej przez OAUJ konferencji "II EU Workshop on Water Cherenkov Experiments for Precision Physics", Uniwersytet Jagielloński gościł japońskiego fizyka Takaaki Kajitę, który wraz z Kanadyjczykiem Arthurem B. McDonaldem odebrał w 2015 roku Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie oscylacji neutrin. "To odkrycie zmieniło nasze rozumienie najgłębszych tajników materii i może się okazać kluczowe dla naszego pojmowania Wszechświata" - uzasadnił wówczas swoją decyzję Komitet Noblowski.